VEČE NA HUMKAMA UBOGIH 

Počinuste i vi... Sa grbače svoje
Spustili ste teške krstove... Sad oni
Više vaših glava posađeni stoje -
Na njih pozno veče tihe suze roni...

U vašem životu nigda bilo nije
Jedne staze da vas odvede u vrte...
Po humkama vašim, eto, miris vije
I njišu se grane beharom zastrte...

Ne gone vas više niti glađu kinje,
Niti li vas ledom prate zime sinje -
Sad slušajte tople pjesme iz gnijezdâ...

Noć vječna obasja mrak vašijeh dana -:
Gle, po vašem krovu, od ruža i grana,
Prosiplju se zlatni poljupci zvijezda...


1912.

ALEKSA ŠANTIĆ
ALEKSA ŠANTIĆ - CJELOKUPNA DJELA
www.aleksasantic.com

Copyright © 2001-2005 Denis Böhm