IDILA 

Pritajeni vjetrić u prisjenku spava,
Mirisom ga zove ljubičica plava.

Al' nestaško ćuti, za listak se krije, -
Ljubičica tuži i suzice lije.

Tud prolazi momče, pa o dragoj sniva,
Pa uzabra cv'jetak što suzice liva.

Uzdahnuo vjetrić i od bola ludi,
Pa mlađanom momku trže cv'jet sa grudi.

Cv'jet uzdiše, vene, al' mu nije žao,
Draganu je svome na krioce pao:

"Nek' i žiće mine, sudbu neću kleti,
Dragome na krilu slatko je umreti!"...


1898.

ALEKSA ŠANTIĆ
ALEKSA ŠANTIĆ - CJELOKUPNA DJELA
www.aleksasantic.com

Copyright © 2001-2005 Denis Böhm