*** 

Kad mi nikad više nećeš ruku dati,
Bar uzdahom tajnim na putima prati
          Onog koji strada...
I raširi njedra kad se tebi svrati
          Moja duša mlada.
O ti što joj sreću i san mirni uze,
Orosi je kapljom tvoje mile suze.

Kad bi samo jedna tvoja suza pala,
Duša bi se moja u vedrini sjala,
          A kroz blagi sjaj
Planula bi vjerom i grlit bi stala
          Izgubljeni raj,
Jer suzica tvoja rosica je čista,
Pod kojom i svela ružica zablista...


1896.

ALEKSA ŠANTIĆ
ALEKSA ŠANTIĆ - CJELOKUPNA DJELA
www.aleksasantic.com

Copyright © 2001-2005 Denis Böhm