***

Pobijeđen moćnom rukom Amonovoga sina,
     Nesretni pobježe Darije u dalek Baktrije kraj;
Snuždene vojske pale, ne slavi duša njina
                    Pobjede zlatni sjaj.

A hrabri Maćedonac, okrunjen vijencem sreće,
     U krugu oduševljenja pobjede slavi dan;
Od pjesam' mnogobrojnih burni se odjek kreće,
                    Hori se njegov stan.

U času gozbe, veselja, tišina nasta nijema,
     Visok i snažan stranac pred Silnog pada tron:
"Sveti Amonov sine, Darija više nema,
                    Sad mrtav leži on.

Udarom jednim samo, udarom mača moga
     Protivnik sile tvoje samrtni nađe ad;
Pred tvojim skutom mravak, sine nebeskog boga,
                    Zasluge čeka sad".

Silniku oko sijevnu, na čelu noć se stvori:
     "Zasluge pitaš, je li? O izdajniče klet,
Umri za djelo tako!" I čuj, satrap se smrću mori
                    Na krstu razapet.

Pred dveri svetog hrama, braćo, iz čistih grudi
     Molimo vječne sile - nek čuju one nas,
Nek propast svakom šalju što krvcu brata žudi
                    Za gnusnu, podlu čas'.


U Mostaru, 12. januara 1891.

ALEKSA ŠANTIĆ
ALEKSA ŠANTIĆ - CJELOKUPNA DJELA
www.aleksasantic.com

Copyright © 2001-2005 Denis Böhm