U BOLESTI 

Haj, to nebo, puno sjaja
    Što je meni nekad bilo,
U pučinu samih vaja
    Sada mi se pretvorilo.
Hram se nada srcu ruši -
    U njemu se oganj gasi,
A u bolnoj, mladoj duši
    Samo tuga i uzdasi.
Pod koprenu guste tame
    Zaspalo je sunce moje...
Ne smiješi se ljupko na me,
    Propalo je...

Sanci mili rajskog slada,
    Zar bijaste samo varka?
Ne grle mi dušu sada
    Ona vaša krila žarka.
Ni vas nema; iščeznuste
    Na krilima maha živa.
Posred bola, tuge puste
    Vaš ljubimac sad vas sniva.
Oh, kako bi duša mlada
    Željna bila da s' okrili,
Pa da opet leti s vama,
    Sanci mili!

Oh, ne hiti, nit' me gledi,
    Mračna smrti vječno gladna,
Od kose me još poštedi,
    Ne spremaj mi groba hladna;
Poštedi me do tog časa
    Dok s' ispuni nada živa
Dok ne vidim svetog spasa
    Da mi mili rod cjeliva.
Pa kad bude u slobodi
    Da mi narod slava nosi,
Tada smrti, hodi, hodi,
    Život kosi...


1891.

ALEKSA ŠANTIĆ
ALEKSA ŠANTIĆ - CJELOKUPNA DJELA
www.aleksasantic.com

Copyright © 2001-2005 Denis Böhm